امروزه کیفیت آبی که مصرف میکنیم یکی از دغدغههای اصلی در زندگی شهری و صنعتی محسوب میشود. در حالی که سالها کلر به عنوان اصلیترین ماده ضدعفونیکننده در سیستمهای تصفیه آب شهری شناخته میشد، اخیرا بسیاری از تصفیهخانهها به سمت استفاده از مادهای پایدارتر به نام کلرامین حرکت کردهاند. این تغییر اگرچه برای شبکه آبرسانی مفید است، اما چالشهای جدیدی را برای مصرفکنندگان نهایی، صاحبان صنایع، دارندگان آکواریوم و حتی بیماران خاص ایجاد کرده است. در این مقاله از سایت گرین پاور، قصد داریم به طور جامع به بررسی ماهیت این ماده و حذف کلرامین از آب بپردازیم تا شما بتوانید بهترین تصمیم را برای سلامت و تجهیزات خود بگیرید.
کلرامین چیست؟
کلرامینها دستهای از ترکیبات شیمیایی هستند که از واکنش بین آمونیاک و کلر حاصل میشوند. زمانی که به ساختار مولکولی این ماده نگاه میکنیم، متوجه میشویم که این ترکیب صرفاً یک ماده افزودنی ساده نیست، بلکه حاصل یک فرآیند شیمیایی دقیق است که در تصفیهخانهها برای دستیابی به اهداف خاصی انجام میشود. در واقع، کلرامین یک ضدعفونیکننده ثانویه است که بر خلاف کلر آزاد، پایداری بسیار بیشتری دارد. شکلگیری این ماده در آب معمولاً با افزودن مقدار مشخصی آمونیاک به آبی که قبلاً کلرزنی شده است، صورت میگیرد.
بسته به میزان pH آب و نسبت ترکیب کلر به آمونیاک، انواع مختلفی از کلرامینها مانند مونو کلرامین، دیکلرامین و تریکلرامین تشکیل میشوند، اما آنچه معمولاً در آب آشامیدنی یافت میشود و هدف اصلی ما در بحث حذف کلرامین از آب است، فرم مونو کلرامین آن میباشد. این ماده به دلیل پیوند شیمیایی محکمی که دارد، به راحتی تجزیه نمیشود و همین ویژگی است که آن را هم به یک محافظ قدرتمند در لولهکشی شهری و هم به یک عامل مزاحم در نقطه مصرف تبدیل میکند. درک عمیق از چیستی کلرامین اولین قدم برای انتخاب روش حذف کلرامین مناسب است، زیرا رفتار این مولکول با کلر آزاد کاملاً متفاوت بوده و روشهای سنتی تصفیه همیشه روی آن کارساز نیستند.

فرمول کلرامین
پایداری مولکولی و رفتار در محیطهای آبی
یکی از ویژگیهای بارز کلرامین، رفتار آن در محیطهای آبی و تعامل آن با سایر مواد است. این ماده یک اکسیدکننده ضعیفتر نسبت به کلر است، اما نیمه عمر بسیار طولانیتری دارد. این بدان معناست که وقتی آب از تصفیهخانه خارج میشود و کیلومترها مسیر را در لولههای فرسوده و طولانی طی میکند تا به شیر آب منزل شما برسد، کلرامین همچنان در آب باقی مانده و خاصیت میکروبکشی خود را حفظ میکند. این پایداری اگرچه برای جلوگیری از رشد مجدد باکتریها در شبکه توزیع حیاتی است، اما دقیقاً همان دلیلی است که فرآیند حذف کلرامین از آب را دشوار میسازد. برخلاف کلر که با گذشت زمان یا هوادهی ساده از آب خارج میشود، کلرامین تمایل دارد در آب باقی بماند و حتی جوشاندن آب نیز تاثیر آنچنانی در از بین بردن سریع آن ندارد. شناخت این رفتار مولکولی به ما کمک میکند تا بفهمیم چرا فیلترهای معمولی یخچال یا پارچهای تصفیه آب ساده اغلب در برابر این ترکیب ناتوان هستند و چرا برای تصفیه آن نیاز به تکنولوژیهای پیشرفتهتری وجود دارد که بتوانند این پیوند شیمیایی پایدار را بشکنند.
نقش کلرامین در تصفیه آب
نقش اصلی کلرامین در تصفیه آب، تضمین سلامت آب در طول مسیر انتقال است. شبکه آبرسانی شهری شامل هزاران کیلومتر لوله است که در برخی نقاط ممکن است دچار فرسودگی یا شکستگیهای جزئی باشند. اگر تنها از کلر استفاده شود، به دلیل فرار بودن و واکنشپذیری بالای کلر، این ماده قبل از رسیدن به نقاط دوردست شبکه از بین میرود و آب در برابر آلودگیهای ثانویه بیپناه میماند. کلرامین اما به عنوان یک “محافظ صبور” عمل میکند. این ماده با سرعت کمتری با مواد آلی واکنش میدهد و همین امر باعث میشود غلظت آن در طول مسیر نسبتاً ثابت بماند. بنابراین، نقش کلرامین در وهله اول، مدیریت ریسک میکروبی در شبکههای توزیع گسترده است. این استراتژی اگرچه از دیدگاه مهندسی آب و فاضلاب یک پیروزی محسوب میشود، اما برای مصرفکنندهای که به دنبال آبی خالص و بدون مواد شیمیایی است، نیاز به یافتن یک روش حذف کلرامین موثر را ایجاد میکند. در واقع، استفاده از کلرامین یک مصالحه مهندسی بین قدرت ضدعفونیکنندگی آنی و پایداری طولانیمدت است که کفه ترازو را به نفع پایداری سنگینتر کرده است.

تاثیر حذف کلرامین از آب
تفاوت بین کلر و کلرامین چیست؟
تفاوت بنیادین بین کلر و کلرامین در ساختار شیمیایی و رفتار فیزیکی آنها نهفته است که مستقیماً بر انتخاب روش حذف کلرامین تاثیر میگذارد. کلر یک گاز بسیار فرار است که وقتی در آب حل میشود، به شدت تمایل دارد به حالت گازی خود بازگردد و از سطح آب خارج شود. این ویژگی باعث میشود که اگر یک ظرف آب حاوی کلر را برای چند ساعت در محیط باز قرار دهید، بخش عمدهای از کلر آن تبخیر شود. اما کلرامین داستان متفاوتی دارد. به دلیل پیوند با آمونیاک، این ماده فراریت بسیار کمی دارد و حتی اگر آب روزها در محیط باز بماند، غلظت کلرامین تغییر محسوسی نمیکند. از نظر قدرت اکسیداسیون، کلر بسیار قویتر و تهاجمیتر عمل میکند و میکروارگانیسمها را در زمان بسیار کوتاهی از بین میبرد، در حالی که کلرامین یک اکسید کننده ملایمتر است و برای کشتن همان میزان باکتری به زمان تماس طولانیتری نیاز دارد. این تفاوت در قدرت اکسیداسیون به این معناست که کلرامین کمتر با جداره لولهها و مواد آلی واکنش انفجاری میدهد، اما حذف آن نیازمند صرف انرژی یا مواد کاتالیزوری قویتری است.
تفاوتهای حسی: طعم، بو و تاثیر بر مصرفکننده
برای مصرفکننده نهایی، تفاوت بین کلر و کلرامین اغلب از طریق حواس بویایی و چشایی قابل تشخیص است. کلر بوی تندی شبیه به بوی وایتکس دارد که بسیاری از مردم آن را ناخوشایند میدانند اما به آن عادت کردهاند. جالب است بدانید که بوی تند و زنندهای که گاهی در استخرها استشمام میشود و باعث سوزش چشم میگردد، ناشی از کلر آزاد نیست، بلکه ناشی از تشکیل کلرامینها در اثر واکنش کلر با آلودگیهای بدن شناگران است. در آب لولهکشی، کلرامین بویی کمتر تند اما عمیقتر و ماندگارتر دارد که گاهی به عنوان بوی “شیمیایی” یا “دارویی” توصیف میشود. تفاوت مهم دیگر در تاثیر آنها بر پوست و مو است. کلر میتواند باعث خشکی سریع پوست شود، اما کلرامین به دلیل پایداری بیشتر، مدت طولانیتری روی پوست باقی میماند و میتواند باعث تحریکات پوستی مزمنتر در افراد حساس شود. این تفاوتهای حسی و فیزیکی باعث شده است که بسیاری از افراد پس از تغییر سیستم تصفیه آب شهرشان از کلر به کلرامین، متوجه تغییراتی در کیفیت آب منزل خود شوند و به دنبال راهکارهایی برای حذف کلرامین از آب باشند تا طعم و کیفیت طبیعی آب را بازگردانند.
چرا کلرامین از آب باید حذف شود؟
اگرچه کلرامین برای نوشیدن توسط انسانهای سالم بیخطر تلقی میشود، اما شرایطی وجود دارد که حذف کلرامین از آب نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت حیاتی و مرگ و زندگی است. مهمترین گروه در معرض خطر، بیماران کلیوی هستند که تحت دیالیز قرار میگیرند. در فرآیند دیالیز، حجم زیادی از آب مستقیماً با خون بیمار در تماس است. اگر کلرامین وارد جریان خون شود، میتواند باعث اکسیداسیون هموگلوبین و تبدیل آن به متهموگلوبین شود که توانایی حمل اکسیژن را ندارد و منجر به کمخونی شدید و حتی مرگ میشود. به همین دلیل، مراکز درمانی استانداردهای بسیار سختگیرانهای برای حذف کامل این ماده دارند. گروه دوم که به شدت آسیبپذیرند، آبزیان هستند. ماهیها، دوزیستان و خزندگان آبی، آب را مستقیماً از طریق آبششهای خود عبور میدهند و کلرامین مستقیماً وارد جریان خون آنها میشود. این ماده برای ماهیها سمی است و میتواند در عرض چند ساعت باعث مرگ تمام موجودات داخل آکواریوم شود. بنابراین، هر کسی که آکواریوم دارد یا در صنعت پرورش ماهی فعالیت میکند، باید حتماً از یک روش حذف کلرامین مطمئن استفاده کند، زیرا روشهای قدیمی دکلره کردن که فقط برای کلر طراحی شده بودند، در برابر کلرامین بیاثر هستند.
تاثیرات منفی کلرامین بر صنایع غذایی، کشاورزی و تاسیسات
فراتر از مسائل پزشکی و زیستی، دلایل فنی و صنعتی متعددی برای حذف این ماده وجود دارد. در صنایع غذایی و نوشیدنی، بهویژه در تولید نان و ماءالشعیر، کلرامین میتواند بر فعالیت مخمرها تاثیر منفی بگذارد و طعم محصول نهایی را تغییر دهد. کلرامین میتواند طعمهای نامطلوب دارویی به نوشیدنیها بدهد که برای برندهای معتبر غیرقابل قبول است. علاوه بر این، در کشاورزی تخصصی و هیدروپونیک، برخی گیاهان حساس نسبت به کلرامین واکنش نشان داده و دچار توقف رشد میشوند. از دیدگاه تاسیساتی، کلرامین خورندگی خاصی نسبت به مواد الاستومری و پلاستیکی دارد. این ماده میتواند باعث تسریع فرسودگی واشرها، اورینگها و قطعات لاستیکی در شیرآلات و لوازم خانگی شود که منجر به نشتیهای پرهزینه میگردد. همچنین در خانههای قدیمی که دارای لولهکشی سربی هستند، کلرامین میتواند باعث انحلال بیشتر سرب در آب شود که یک خطر جدی برای سلامتی است. مجموع این عوامل نشان میدهد که حذف کلرامین از آب برای حفاظت از تجهیزات، بهبود کیفیت محصولات صنعتی و حفظ سلامت زیرساختهای ساختمان یک اقدام هوشمندانه و اقتصادی است.
روش های حذف کلرامین از آب
حذف کلرامین از آب به دلیل پایداری بیشتر نسبت به کلر، نیازمند روشهای دقیقتر و تخصصیتری است، زیرا فیلترهای معمولی اغلب توانایی حذف کامل آن را ندارند. در ادامه موثرترین راهکارهای مهندسی و شیمیایی برای این منظور خلاصه شده است:

روشهای حذف کلر از آب
۱. استفاده از کربن کاتالیستی
استفاده از کربن فعال در تصفیه آب به صورت فیلترهای جامبو یا مخازن FRP در ورودی ساختمان، موثرترین روش برای حذف این ماده برای کل خانه است. این روش اصلیترین و موثرترین راهکار برای حذف کلرامین (بهویژه در کل خانه) است. کربن کاتالیستی برخلاف کربنهای معمولی، ساختار مولکولی کلرامین را میشکند و آن را به مواد بیخطر تبدیل میکند. نکته حیاتی در این روش، محاسبه دقیق “زمان تماس” است، زیرا کلرامین برای تجزیه شدن نیاز دارد مدت بیشتری نسبت به کلر در مجاورت فیلتر باقی بماند.
۲. مواد شیمیایی احیا کننده
این روش بیشتر برای مصارف مقطعی و حجمهای محدود (مانند پر کردن آکواریوم یا وان حمام) کاربرد دارد. موادی مانند اسید اسکوربیک (ویتامین C) یا متابیسولفیت سدیم میتوانند به سرعت پیوند شیمیایی کلرامین را خنثی کنند، اما برای تصفیه مداوم آب آشامیدنی معمولاً استفاده نمیشوند.
۳. رزینهای تبادل یونی
رزین های تبادل یونی به تنهایی قادر به حذف مستقیم کلرامین نیستند. با این حال، در سیستمهای تصفیه پیشرفته و فوق خالص، به عنوان مکمل و پس از مرحله کربن کاتالیستی به کار میروند تا یونهای باقیمانده (مانند آمونیوم) را حذف کرده و خلوص آب را به حداکثر برسانند.
آیا کلرامین خطر دارد؟
پرسش درباره خطرات کلرامین یکی از متداولترین سوالات مصرفکنندگان است. از نظر سازمانهای بهداشتی جهانی، آب حاوی کلرامین در سطوح استاندارد (معمولاً تا ۴ میلیگرم در لیتر) برای نوشیدن و پخت و پز ایمن است و باعث سرطان یا بیماریهای حاد نمیشود. با این حال، ایمن بودن به معنای بدون عوارض بودن برای همه افراد نیست. گزارشهای متعددی وجود دارد که نشان میدهد تماس مداوم با آب کلرامینه میتواند باعث تشدید اگزما، خشکی پوست و خارش در افراد حساس شود. همچنین بخارات ناشی از کلرامین در حمامهای داغ و بسته، اگرچه کمتر از کلر است، اما همچنان میتواند برای افراد مبتلا به آسم یا مشکلات تنفسی تحریککننده باشد. در سیستم گوارشی نیز، برخی افراد با معدههای حساس گزارش دادهاند که نوشیدن آب دارای کلرامین باعث ناراحتیهای گوارشی خفیف میشود. بنابراین، اگرچه خطر مرگبار فوری (جز برای بیماران دیالیزی) وجود ندارد، اما تاثیر آن بر کیفیت زندگی و سلامت پوست و مو غیرقابل انکار است و همین موضوع انگیزه اصلی بسیاری از افراد برای اقدام به حذف کلرامین از آب است.
جمع بندی نهایی
کیفیت آب مصرفی شما، کیفیت زندگی شماست. اکنون که با اهمیت حیاتی تصفیه تخصصی کلرامین آشنا شدید، زمان آن رسیده است که راهکاری مطمئن و دائمی برای منزل یا صنعت خود انتخاب کنید. متخصصان ما در گرین پاور سولوشن با سالها تجربه و دسترسی به جدیدترین متدهای فیلتراسیون روز دنیا، آمادهاند تا مشاورهای دقیق و متناسب با نیاز شما ارائه دهند. برای بررسی وضعیت آب منطقه خود و تهیه موثرترین سیستمهای حذف کلرامین، همین حالا با کارشناسان گرین پاور سولوشن تماس بگیرید و طعم واقعی و سالم آب را تجربه کنید.
سوالات متداول
۱. آیا جوشاندن آب باعث حذف کلرامین میشود؟
خیر، برخلاف کلر که با جوشاندن به سرعت از آب خارج میشود، کلرامین بسیار پایدار است. جوشاندن آب حتی به مدت ۲۰ دقیقه نیز نمیتواند کلرامین را به طور کامل حذف کند و ممکن است با تبخیر آب، غلظت آن را در آب باقیمانده افزایش دهد.
۲. آیا دستگاه تصفیه آب اسمز معکوس (RO) کلرامین را حذف میکند؟
ممبران اسمز معکوس به تنهایی درصد بالایی از کلرامین را حذف نمیکند، زیرا مولکولهای کلرامین کوچک هستند. اما دستگاههای RO خانگی استاندارد معمولاً دارای فیلترهای پیشتصفیه کربنی هستند. برای حذف موثر کلرامین، باید اطمینان حاصل کنید که فیلترهای کربنی دستگاه از نوع با کیفیت و ترجیحاً کربن کاتالیستی باشند یا تعداد مراحل کربنی کافی باشد.
۳. بهترین فیلتر برای حذف کلرامین برای کل خانه چیست؟
بهترین گزینه استفاده از سیستمهای ورودی ساختمان (POE) مجهز به کربن کاتالیستی است. این فیلترها سطح تماس بسیار بالایی دارند و به طور خاص برای شکستن پیوند شیمیایی کلرامین طراحی شدهاند. کربنهای فعال معمولی (GAC) کارایی بسیار کمتری در برابر کلرامین دارند.
۴. چگونه بفهمیم در آب منطقه ما کلر وجود دارد یا کلرامین؟
سادهترین راه تماس با اداره آب و فاضلاب منطقه خودتان است. همچنین میتوانید از کیتهای تست مخصوص که قابلیت تفکیک کلر آزاد (Free Chlorine) و کلر کل (Total Chlorine) را دارند استفاده کنید. اگر مقدار کلر کل بالاتر از کلر آزاد باشد، نشانه وجود کلرامین در آب است.
۵. آیا استفاده از ویتامین C برای حذف کلرامین موثر است؟
بله، اسید اسکوربیک (ویتامین C) و آسکوربات سدیم قدرت بالایی در خنثی کردن کلرامین دارند. این روش برای حجمهای محدود آب مانند وان حمام یا آب مورد نیاز برای آبیاری گیاهان حساس بسیار مناسب و ایمن است، اما برای سیستمهای تصفیه آب مداوم لولهکشی معمولاً به صرفه نیست.
منابع:
https://www.brotherfiltration.com/removing-chlorine-and-chloramine-from-water/
https://www.culligan.com/blog/how-to-remove-chloramine-from-water
https://novowater.com/chlorine-chloramine-removal-home-water-treatment/


